„ZMIANA SZYKU”
Dodane przez Administrator dnia Październik 09 2012 16:33:09


                        ZMIANA SZYKU (30 września 2012)


       W miniony piątek wspominaliśmy w liturgii świętego Wacława, męczennika, patrona Czech. Żył w dziesiątym wieku. Był synem księcia czeskiego Wratysława I. Został wychowany po chrześcijańsku przez swoją babkę Ludmiłę- późniejszą świętą. Po śmierci ojca, mając zaledwie osiemnaście lat, objął rządy. Sprawując władzę, zabiegał o rozwój chrześcijaństwa, wspierał misje. Zasłynął hojnością wobec ubogich i tym, że brał w obronę prosty lud. Jego postawa budziła sprzeciw możnowładców, którzy zawiązali przeciwko niemu opozycję. Na jej czele stanął jego młodszy brat, Bolesław. To on zaprosił księcia na ucztę i zamordował. Nie trzymał Wacław z elitą, do której należał, więc został wyeliminowany. Kto nie jest z nami, ten jest przeciwko nam. Czytaj dalej...


Rozszerzona zawartość newsa


                        ZMIANA SZYKU (30 września 2012)


       W miniony piątek wspominaliśmy w liturgii świętego Wacława, męczennika, patrona Czech. Żył w dziesiątym wieku. Był synem księcia czeskiego Wratysława I. Został wychowany po chrześcijańsku przez swoją babkę Ludmiłę- późniejszą świętą. Po śmierci ojca, mając zaledwie osiemnaście lat, objął rządy. Sprawując władzę, zabiegał o rozwój chrześcijaństwa, wspierał misje. Zasłynął hojnością wobec ubogich i tym, że brał w obronę prosty lud. Jego postawa budziła sprzeciw możnowładców, którzy zawiązali przeciwko niemu opozycję. Na jej czele stanął jego młodszy brat, Bolesław. To on zaprosił księcia na ucztę i zamordował. Nie trzymał Wacław z elitą, do której należał, więc został wyeliminowany. Kto nie jest z nami, ten jest przeciwko nam.


       Przejawy takiego widzenia spraw odnajdujemy w sytuacjach biblijnych, o których słyszeliśmy w dzisiejszych czytaniach. Księga Liczb opowiedziała nam o spotkaniu Mojżesza z jego współpracownikami, w czasie którego podzielił się on z nimi duchem prorockim otrzymanym od Boga. I wtedy przybiegł ktoś z obozu z informacją, że oto Eldad i Medad, którzy nie brali udziału w walnym zgromadzeniu, wpadli również w uniesienie prorockie. Jozue zażądał wówczas ostro, by im tego zabronić,  bo jak wiadomo, kto nie z nami, ten wróg. Mojżesz jednak był innego zdania.


       Dzisiejsza Ewangelia ukazuje bardzo podobną historię. Jan przychodzi do Nauczyciela, by Go poinformować, że Apostołowie spotkali kogoś, kto nie chodzi z nimi, a w imieniu Jezusa dokonuje cudów. Dodał też, że oczywiście zakazali mu takich praktyk, bo przecież, kto nie z nami, temu nie wolno. Jezus nie akceptuje jednak ich zachowania. W powszechnie znanej i stosowanej zasadzie „Kto nie jest z nami, ten jest przeciwko nam” zmienia szyk wyrazów, a przez to cały jej sens. Teraz brzmi ona: KTO NIE JEST PRZECIWKO NAM, TEN JEST Z NAMI. Subtelne przeszeregowanie, a wydźwięk zupełnie inny. Jeśli ktoś czyni dobro, to nam z nim po drodze, niezależnie od tego, czy chadzamy tymi samymi ścieżkami.


       Zaczęliśmy od motywu czeskiego, takim też zakończmy. Od dwóch lat premierem Republiki Czeskiej jest Petr Nečas, zdeklarowany i praktykujący katolik. Można zapytać, jak to możliwe, że wybrało go społeczeństwo, które uważa siebie za najbardziej ateistyczne na świecie? Może dlatego, że zobaczyło w nim człowieka kompetentnego i uczciwego, i doszło do wniosku, że niezależnie od tego, iż różni ich światopogląd, to przecież, „kto nie jest przeciwko nam, ten może nami kierować.”